داشتم اخبار بی بی سی می خواندم در باب روابط تیره و تار ایران و بریتانیا در 60 سال اخیر، بعد دیدم یک جایی یک مقام مسئولی از بریتانیا گفته:
ایران و بریتانیا زندانی پیشینه ی روابط خود نباشند و فلان و بهمان.
ایران و بریتانیا زندانی پیشینه ی روابط خود نباشند و فلان و بهمان.
خواستم بگویم مقامات ایران گول نخورند یک وقتی با این حرف. ناممکن است. من عمری است تلاش کرده ام که زندانی پیشینه ی روابط خود نباشم؛ زندانی روابطم با ملیتم، زندانی روابطم با خانواده ام، زندانی روابطم با آدمهای گذشته و نگذشته ام ولی می دانم که نمیشود.
یک جایی دم های خروس بر قسم های حضرت عباسم پیروز می شوند و این همه غل و زنجیر می ریزند بیرون.
یک جایی دم های خروس بر قسم های حضرت عباسم پیروز می شوند و این همه غل و زنجیر می ریزند بیرون.
توصیه ی من به ایران و بریتانیا این است که با پیشینه ی خود صلح کنند. بپذیرندش و یک راهی پیدا کنند که این زندان کمی دلپذیرتر باشد برای هر دو طرف. راهش را اگر پیدا کردند به من هم بگویند لطفن.
تشکر هم می کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر